გითხარი… გეწყინა, ბავშვივით გაწითლდი,
ბავშვივით დამტუქსე თან:
” რა ცუდი ყოფილხარ… მომეშვი… გამცილდი…
როგორ გამიბედე თქმა”.

არაო, თავს იქნევ, სასტიკად უარობ,
მეძახი ცუდსა და შლეგს,
მე კი, ასე ცუდი, მეგობრებს ვუამბობ –
როგორი კარგი ხარ შენ.

შოთა ნიშნიანიძე.

Advertisements