თვალებს გაახელს საფლავში მწოლი,

და გვერდით აღარ დახვდება ცოლი

ხელსა ჰკრავს კუბოს გაბზარულ ფიცარს,

და როგორც საბანს, გადიძრობს მიწას.

წავა და ცოლის ნაკვალებს ეძებს.

ყველას ხსოვნაში და ყველა გზებზე.

თან ფიქრობს, ნეტავ საით წასულა?

რას ნიშნავს ნეტავ ეს განშორება

და ეძებს იმას, ვის სიყვარულსაც,

არ ეყო მისი ერთი ცხოვრება.

ოთარ ჭელიძე

Advertisements